Ine Koops

Sinds 1992 ben ik lid van Het Gulden Vlies. Ik werd uitgenodigd voor een avond voor belangstellenden en tijdens die eerste kennismaking voelde ik me al meteen thuis, een gevoel dat sinds die tijd is gebleven. Inhoud, de methode van de Vrijmetselarij en de wijze van met elkaar omgaan spraken/spreken mij aan. Ik merkte, dat ik hier bij een groep mannen terecht was gekomen, die net als ik op zoek was, zichzelf en elkaar (levens)vragen stelde en het respecteerde, ook als dat niet allemaal dezelfde antwoorden opleverde.

De bouwstukken en de daarop volgende comparitie geven mij regelmatig stof tot overpeinzing en verschaffen soms nieuwe inzichten en/of zetten mij aan me bijvoorbeeld via de literatuur verder te verdiepen in een onderwerp. Zo dragen ze bij aan mijn intellectuele en soms spirituele ontwikkeling.

De ritualen zijn voor mij een spiegel. Door hun inhoud en vorm (het gebruik van symbolen en passende muziek) zijn ze op een positieve manier van invloed op mijn emotionele ontwikkeling. Ook al heb ik de ritualen van de inwijding van een leerling, de bevordering tot gezel of de verheffing tot meester al vele malen meegemaakt, ze blijven mij boeien, want eigenlijk is de sfeer, de accenten die gelegd worden, iedere keer verschillend.

Na afloop van een loge-avond volgt, wat wij noemen, de 7e graad, het moment om je medebroeders en dat is een heel geschakeerd gezelschap, te “ontmoeten”. Het gesprek kan gaan over het onderwerp, dat die avond aan de orde was, maar ook allerlei triviale zaken worden besproken. Die 7e graad zie ik dan ook als een belangrijk element van het logeleven.

Vrijmetselarij zie ik als een wekelijkse training, we spreken niet voor niets van een werkplaats, om te werken aan zaken die het hoofd en het hart aangaan. Die wekelijkse ervaring maken mij een “rijker”mens en daar pluk in het dagelijks leven zowel privé als maatschappelijk de vruchten van.