“Wij maken allemaal deel uit van een groter geheel.”

Martijn van Erp, schilder met verf en emotie:

Martijn Lucas van Erp schildert in olieverf op doek. Kleuren zijn zijn ‘werktuigen’, en wat hij daarmee zichtbaar maakt, is licht. Het schijnt geheimzinnig door de verflaag heen, en geeft aan zijn fantasielandschappen een betekenis die dieper gaat dan het decoratieve.

“Deze werelden zullen zo blijven als ze zijn,” stelt de kunstenaar. “Hetzelfde licht, dezelfde bloemen, dezelfde gebouwen. Vrij van deze tijd, waarin alles meer dan ooit aan verandering onderhevig is. Het tijdloze gevoel in mijn schilderijen moet als een bevrijding voelen van de systematische verkrachting van de aarde door onze beschaving, met de industrialisering, overbevolking en de illusie alles te kunnen controleren. Het zijn utopieën, geboren in woede en frustratie, maar eindigend in de zoektocht naar schoonheid en de wens dit te delen met anderen.”

Schilderen is voor Martijn van Erp een organisch procesgeworden. Dat meegaan in een proces is een van de gelukzaligste ervaringen van de schilder. “Dan mag ik deel uitmaken van iets groters, een caleidoscopisch principe dat zichzelf wederom bewijst en mij leert ernaar te luisteren en er in mee te gaan. Veel van deze ervaringen vind ik terug in de arbeid in de loge. Het geloof in een metafysisch plan waarnaar wij hebben te arbeiden, het relativeren van onze eigen mening om zo open te staan voor andere gedachten, een werkwijze en manier van omgaan die aan regels gebonden is om zo harmonie voor iedereen te bevorderen, en het ondergaan en meeleven in een ritueel dat cognitief én emotioneel ervaren wil worden. Wij maken allemaal deel van een groter geheel waarin wij ons thuis kunnen voelen en waaraan wij steun kunnen ontlenen.”